آرشیو بلاگ

اسرار مهمی که درباره ابرو باید بدانید!

ابرو 46874854718187487414684

زیبایی همیشه محور موضوعات بی شماری بوده است. انسان همیشه آرزوی زیبایی دارد. قدردانی از چیزهای زیبا، تعقیب غریزی انسان است و چیزهای زیبا طراوت بخش است. در جامعه، افراد با ظاهر زیبا شرایط زندگی اجتماعی مطلوب تری دارند، مانند داشتن همسر بهتر، یا فرصت شغلی بهتر، یا احتمال بیشتری برای کمک به آنها.  بنابراین، با بهبود مستمر استانداردهای زندگی مردم، تعداد فزاینده‌ای از مردم سرمایه و انرژی زیادی را برای جذاب‌تر کردن ظاهر خود سرمایه‌گذاری می‌کنند. در روانشناسی شناختی، محققان این بحث دیرینه مبنی بر اینکه زیبایی ذهنی است را رد کرده اند، و تعداد زیادی از آزمایش ها کشف کرده اند که توافق زیادی بین چهره های زیبا وجود دارد، که بسیار با فرهنگ، نژاد، سن و سال سازگاری دارد.

اگر چشم ها دریچه روح هستند، حتما باید ابروها قاب باشند و چهره را شکل دهند. بسیاری از زنان زمان زیادی را صرف حفظ ظاهر ابروها، از طریق کندن و فرم دادن، لوازم آرایشی و یا حتی کاشت های جراحی می کنند. از لحاظ تاریخی، روندهای مد روز حول ضخامت، رنگ و شکل قوس ابرو می چرخید. و شکی نیست که ابروها همیشه نقش مهمی در درک جذابیت چهره داشته اند.

با این حال، در مقایسه با سایر نخستی‌ها، انسان‌های امروزی نسبتاً بدون مو هستند، بنابراین ماندگاری ابرو در طول زمان عجیب است. آیا ابروها صرفاً بقایای تکاملی را نشان می‌دهند یا هدفی بزرگ‌تر یا کاربردی‌تر دارند؟ در واقع، ابرو به عنوان یکی از قدرتمندترین و همه کاره ترین ویژگی های چهره انسان، ادراک زیبایی را نشان میدهد و نقش مهمی در دوشکلی جنسی، تشخیص چهره و ارتباط غیرکلامی ایفا می کند.

 

 

ابرو 46874854718187487414684

آناتومی عضلانی ابرو

عضله ابرو با ظهور درمان‌های ابرو با تعدیل‌کننده‌های عصبی و پرکننده‌ها مورد مطالعه شدید قرار گرفته است. سه عضله – ماهیچه‌های موجدار، پروسروس و سوپرسیلی کم‌کننده – با هم کار می‌کنند تا سر ابرو را به سمت وسط بچرخاند و در حالت اخم پایین بیاید. فرونتالیس، عضله آسانسور اولیه، پیشانی و ابروها را می‌تواند بالا ببرد.

از سن 25 سالگی در زنان و 45 سالگی در مردان، تحلیل پیشرونده استخوان و چربی در نواحی اطراف چشم و اطراف دهان وجود دارد.

تکامل ابرو

برجستگی فوق مداری که قوس فوق مداری یا برآمدگی فوق مداری نیز نامیده می شود، در بالای کاسه چشم قرار دارد و برای همه نخستی ها، از جمله انسان، مشترک است، اگرچه اندازه برآمدگی بین گونه ها متفاوت است. دانشمندان از برجستگی برجسته تر به عنوان چنبره فوق مداری یاد می کنند. که به عنوان یک قفسه استخوانی پیوسته که در بالای مدارها و بینی بیرون می زند و در نزدیکترین خویشاوندان زنده ما (گوریل و شامپانزه) و همچنین در اکثر انسان های فسیلی (اجداد ما) دیده می شود. با انبساط قشر و توسعه لوب فرونتال، ابروی برجسته جای خود را به پیشانی بلند و صاف هومو ساپینس مدرن داد و تنها 2 یادآور مودار از گذشته تکاملی ما در امتداد حاشیه های پایینی خط الراس باقی گذاشت. آنها چه هدفی را دنبال می کنند؟

محققان بر این باورند که وظیفه اصلی ابرو محافظت است، شیب ابرو و قوس کشیدن رطوبت یا سایر مواد زائد اطراف به طرفین صورت. ابروها به دلیل موقعیت و انحنای خود به عنوان سپری در برابر نور مستقیم درخشان عمل می کنند و تحریک موهای زائد – که به مقدار زیاد عصب دهی شده و به تحریک لمسی حساس هستند – باعث پلک زدن رفلکس هر دو پلک می شود. برای محافظت بیشتر از حفظ چنبره فوق اوربیتال یا برجستگی ابروی برجسته (و بدون مو) پاسخ ممکن است خارج از محدوده آناتومی اولیه باشد.

ابروی زیبا

مانند موهای روی سر، ابروهای ما، و به ویژه نحوه آرایش آنها، می تواند چیزهای زیادی در مورد زمان و مکانی که در آن زندگی می کنیم بگوید و تأثیر زیادی بر درک زیبایی و جذابیت دارد. در طی قرن‌ها، ابروها به فراموشی سپرده شده‌اند، تراشیده شده و دوباره روی پیشانی با خطوط برجسته یا قوس‌های ظریف نقاشی شده، برداشته شده و با ابروهای کاذب ساخته شده از پوست جوندگان یا حیوانات دیگر جایگزین شده و با انواع مختلف چسب به آن چسبانده شده است. مصریان باستان ابروهای خود را می تراشیدند و سپس آنها را با پودر خاکستری یا سیاه ساخته شده از ماده معدنی سرب تیره می کردند و ابروهای کلاسیک را با دوده یا مواد معدنی پودری سیاه می کردند یا با ابروهای کاذب ساخته شده از موی رنگ شده بز و رزین درخت چسبانده می شدند. در دوران قرون وسطی در اروپا، زنان برای دستیابی به پیشانی بلند و گنبدی شکل، به ابروهای باریک علاقه داشتند، روندی که تا سلطنت ملکه الیزابت اول ادامه یافت، زمانی که ظاهر رنگ پریده و تخم مرغ مانند نشان دهنده خلوص جنسی و معنوی بود. والدین برای جلوگیری از رشد موها، روغن گردو را به ابروهای فرزندانشان مالیدند. در چین، ملکه‌های سلسله مینگ از نزول ابروهای مرتبط با سن بسیار آگاه بودند، بنابراین ابروهای خود را اصلاح می‌کردند یا می‌تراشیدند و با احتیاط ابروهای خود را به عقب می‌کشیدند.

در قرن هفدهم و هجدهم، ابروهای پررنگ به عنوان نماد جوانی بازگشتند. با این حال، همان آرایشی که برای سفید کردن صورت یک خانم خوب و پوشاندن خراش‌های ناخوشایند و حفره‌ها – سروس، مخلوطی از سرب سفید و سرکه – استفاده می‌شد، باعث از دست دادن ابروهای خود و سایر عوارض جانبی ناگوار دیگر می‌شد.

در سال 1915، کارآفرین جوانی به نام تام لایل ویلیامز خواهرش میبل را تماشا کرد که ابروهای آویزان شده خود را با مخلوطی از وازلین، خاکستر و غبار زغال سنگ اصلاح کرد و سعی کرد محصول مشابهی را با استفاده از نفت، کربن سیاه، روغن پنبه دانه و گلرنگ بازسازی کند. هنگامی که اولین تلاش او به سمت شیمی شکست خورد، با شرکت داروسازی پارک دیویس همکاری کرد و در نهایت کرم معطر و بی رنگی با روغن به بازار عرضه کرد که وعده تغذیه و تقویت  مژه ها و ابروها را می داد.

از آن زمان، مدل‌های ابروی باریک در مقابل ابروی پهن، کمانی در مقابل صاف قرار گرفتند. ابروهای بی عیب و نقص دهه پنجاه به دنبال قوس های بی اشتهایی دهه بیست بودند و به نوبه خود با نسخه های نازک و ضخیم در طول سال ها دنبال شدند. در دنیای فیلم و مد، ابروها به یک کارت تلفن منحصر به فرد تبدیل شده بودند. شاهد ابروهای صاف و تیره آدری هپبورن، قوس‌های ضخیم و گرم مرلین مونرو و الیزابت تیلور یا ابروی تک‌تک‌فریدا خالو باشید. سوفیا لورن ابروهایش را تراشید و با استفاده از ضربات دقیق و طاقت فرسا به عقب کشید. همه آنها فوراً قابل تشخیص بودند.

تشخیص چهره

همیشه ثابت شده است که تشخیص چهره در درجه اول به چشم بستگی دارد. در دهه شصت، پروفسور دزموند موریس ضبط حرکات چشم را مطالعه کرد که نشان می داد خط دید ناظر از ناحیه دور چشم سوژه به سمت دهان آنها می چرخد. مطالعات او بر اهمیت تحلیل بین فردی بافت عاطفی و اجتماعی یک چهره تاکید کرد.

از نظر تاریخی، برآمدگی ابرو در ناحیه دور چشم ممکن است یکی از ویژگی‌های متمایز جنسی مهم چهره اجداد اولیه ما باشد: با سطوح بالاتر تستوسترون، مردان به طور طبیعی برآمدگی‌های ابرو ، آرواره‌های زاویه‌دار و موهای ضخیم صورت دارند. مطالعات اخیر نقش مهمی را برای ابروها در تشخیص چهره مردانه و زنانه نشان داده است. بروس و همکارانش دریافتند که ضخامت و موقعیت ابرو به تمایز جنسیتی کمک می کند، با ابروهای نازک تر که بالاتر از چشم زنان در مقایسه با مردان قرار دارند. چشم ها به عنوان مهم ترین و به دنبال آن دهان و بینی قرار دارند. با این حال، یک مطالعه جدیدتر نشان می دهد که فقدان ابرو به طور قابل توجهی توانایی تشخیص چهره های آشنا را مختل می کند. صدر و همکارانش 50 عکس از افراد مشهور را با استفاده از تکنیک حذف ویژگی تغییر دادند که در آن چشم ها (25 تصویر) یا ابروها (25 تصویر) به صورت دیجیتالی برداشته شدند و رنگ و بافت پوست حفظ شد. برای حداقل اختلال بینایی. 18 آزمودنی عکس های هر مجموعه را بررسی کردند و توانستند 55.8 درصد از تصاویر را بدون چشم تشخیص دهند، اما فقط 46.3 درصد بدون ابرو قابل تشخیص بودند.

 

ابرو 3865471578418567417584

 

 ارتباط و پاسخ عاطفی

هیچ ویژگی دیگری از صورت به این راحتی تغییر یا قدرتی به اندازه شکل بصری ارتباط ندارد. در طول تاریخ، ابروها توانایی عجیبی برای نشان دادن چیزهای زیادی بدون گفتن یک کلمه داشته اند. قوس های اغراق آمیز ستارگان فیلم صامت مانند گرتا گاربو را در نظر بگیرید که تک تک احساسات را به دوربین منتقل می کردند. آن ابروها جدی بودند. آن ابروها قرار بود در غیاب صدا صحبت کنند. همانطور که تحقیقات نشان داده است، ابروها برای خود زبان هستند.

در واقع، موقعیت ابروها – بالا، افسرده یا کشیده شده به هم، همه به تعامل برای بیان احساسی حیاتی است. تغییر در زاویه، ارتفاع و انحنای ابرو، به تنهایی یا در ترکیب با سایر حرکات صورت، می‌تواند طیف گسترده‌ای از سیگنال‌ها را در سراسر طیف احساسات انسان ایجاد کند که به‌طور اساسی بیان صورت را تغییر می‌دهد و به عنوان اشکال غیرکلامی و برای انتقال احساسات عمل می‌کند. بالا بردن حداکثر قسمت های داخلی و جانبی ابروها منجر به تعجب می شود، فرورفتگی قسمت میانی نشان دهنده خشم یا نگرانی است، و بالا بردن یک ابرو نشان دهنده یک سوال است.

اکمن و فریسان، پیشگامان در اندازه‌گیری حالت چهره، صورت را به 3 ناحیه بالا (ابرو، پیشانی)، وسط (چشم، استخوان گونه) و پایین (دهان، بینی و چانه) تقسیم کردند و دریافتند که ابروها بازی می‌کنند. نقش کلیدی در بیان تعدادی از احساسات جهانی، از جمله شادی، شگفتی و خشم دارد.  از 7 عمل به وضوح متمایز ابرو، 5 مورد در بیان عاطفی دخیل هستند، در حالی که 2 مورد دیگر نقش عمده ای در انواع سیگنال های مکالمه، چه از طرف گوینده و چه از طرف شنونده دارند. در زبان اشاره آمریکایی، یک عبارت امضا شده به طور خودکار با اضافه کردن ابروهای برآمده به یک سوال تبدیل می شود. در تمام پستانداران و فرهنگ‌ها، شامل یک حرکت سریع (تقریباً یک ششم ثانیه) بالا و پایین در تشخیص و احوالپرسی، آماده‌سازی کاربر (و گیرنده) برای تماس اجتماعی است و می تواند به سؤالات علامت دهد، بر یک کلمه یا عبارت تأکید کند، و به عنوان نقطه گذاری عمل کند، در حالی که حرکات ابروی شنونده ممکن است نشان دهنده جدیت، اهمیت، شک، گیجی، یا مشکل در درک، از جمله علائم دیگر باشد.

نتیجه

مدل ابروها با افزایش سن تغییر می کند. در مصر باستان، هم مردان و هم زنان ابروهای کامل طبیعی داشتند. در قرون وسطی در اروپا، در عصر جوانمردی، ابرو از نظر جنسی مهم بود و برای زنان جذاب تراشیدن یا کندن ابروها و همچنین خط موی قدامی خود برای ایجاد ظاهری رنگ پریده و تخم مرغی مد شد. در 100 سال گذشته، زنان معمولاً شکل ابروها را با چیدن آنها به صورت قوس‌های ظریف تغییر داده یا آن را تقویت کرده‌اند، روندی که در حال حاضر غیرطبیعی تلقی می‌شود. متخصصان ابرو به زنان می آموزند که چگونه ابروهای خود را فرم دهند تا ظاهری پرتر و جوان تر داشته باشند، با کمک محصولات موضعی رشد و تقویت مو، پودرهای آرایشی، مداد، خالکوبی و حتی کاشت.

در طول تاریخ، ظاهر ابرو همیشه مهم بوده است، اما تحقیقات اخیر نشان داده است که نقش ابرو در بیان عاطفی، تسلط، احساسات، جنسیت یا پایبندی به مد مدرن را مشخص می کند. شاید بتوان ادعا کرد که امروزه ابروها به عنوان نشانگرهای قدرتمند تشخیص چهره و سیگنال‌های چند منظوره که قادرند طیف وسیعی از احساسات و پیام‌ها را منتقل کنند، پیام‌های شفاهی را تقویت کنند یا حتی بهتر از آن، بدون گفتن کلمه ای ارتباط برقرار کنند، اهمیت اجتماعی بیشتری دارند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *